چه کسانی امکان ایمپلنت کردن دندان را ندارند؟

بیماری های سیستمیک نقش بسیار مهمی در تعیین صلاحیت فرد برای جراحی دارند و شناخت محدودیت های ایمپلنت دندان ناشی از بیماری ها اهمیت بالایی دارد. دیابت کنترل نشده یکی از اصلی ترین موانع است زیرا روند ترمیم بافت را به شدت کند می کند و احتمال عفونت را افزایش می دهد. بیماری های قلبی عروقی شدید نیز جزو مواردی هستند که محدودیت های ایمپلنت دندان را ایجاد می کنند زیرا استرس جراحی ممکن است خطراتی برای سلامت قلب بیمار به همراه داشته باشد. افرادی که دچار اختلالات انعقاد خون هستند نیز نمی توانند به راحتی تحت جراحی قرار گیرند زیرا خطر خونریزی شدید وجود دارد.

⚠️ هشدار مهم

ابتلا به بیماری های خودایمنی فعال مانند لوپوس یا آرتریت روماتوئید شدید از مهم ترین مواردی است که پزشکان را در استفاده از این روش مردد می کند. سیستم ایمنی ضعیف توانایی جوش خوردن پایه تیتانیومی به استخوان فک را کاهش می دهد.

استخوان فک پایه اصلی برای نگه داشتن پایه ایمپلنت است و وضعیت آن تاثیر مستقیم بر موفقیت درمان دارد. بررسی محدودیت های ایمپلنت دندان نشان می دهد افرادی که دچار پوکی استخوان شدید هستند استخوان کافی برای حمایت از پایه ندارند. کمبود تراکم استخوان مانع اتصال درست پایه به فک می شود و احتمال شکست درمان را بالا می برد. البته در برخی موارد با عمل پیوند استخوان می توان این مشکل را برطرف کرد اما همه بیماران کاندیدای مناسبی برای پیوند نیستند. سن بالا گاهی با کاهش کیفیت استخوان همراه است و این موضوع جزو چالش های اصلی در بررسی محدودیت های ایمپلنت دندان محسوب می شود.

استخوان فک باید توانایی تحمل فشار ناشی از جایگذاری پیچ تیتانیومی را داشته باشد. اگر استخوان به اندازه کافی متراکم نباشد فرآیند osseointegration یا همان جوش خوردن استخوان به پایه با شکست روبرو می شود. بیماران باید بدانند که محدودیت های ایمپلنت دندان در زمینه تراکم استخوان با عکسبرداری های تخصصی پیش از جراحی ارزیابی می شود.

نیکوتین جریان خون را در لثه ها و بافت های دهان کاهش می دهد و این موضوع روند ترمیم زخم را مختل می کند. به همین دلیل سیگار کشیدن سنگین یکی از مواردی است که محدودیت های ایمپلنت دندان را به دنبال دارد و پزشکان معمولا به این افراد توصیه می کنند مصرف دخانیات را ترک کنند. افرادی که سیگار مصرف می کنند بسیار بیشتر از دیگران در معرض خطر پس زدن پایه کاشت شده و بروز عفونت های لثه قرار دارند. اعتیاد به الکل و مواد مخدر نیز سیستم ایمنی بدن را تضعیف کرده و رعایت بهداشت دهان را دشوار می سازد و جزو موانع قطعی جراحی محسوب می شود.

💡 نکته مهم

ترک سیگار حداقل چند هفته قبل و بعد از جراحی می تواند شانس موفقیت درمان را به طور چشمگیری افزایش دهد اما سیگاری های قهار همچنان در لیست افراد پرخطر قرار دارند.

رشد استخوان فک باید به صورت کامل متوقف شده باشد تا بتوان از پایه های دندانی استفاده کرد. نوجوانان و جوانانی که هنوز سن رشد استخوانی آن ها به پایان نرسیده جزو گروه هایی هستند که با محدودیت های ایمپلنت دندان مواجهند. اگر در دوران رشد این عمل انجام شود با رشد فک جایگاه پایه تغییر می کند و مشکلات زیادی برای دندان های مجاور ایجاد می شود. البته برای کودکان و نوجوانان روش های درمانی دیگری مانند درمان های مرتبط با دندان پزشکی کودکان به کار می رود که خطری برای فک در حال رشد ندارد.

سلامت دهان و دندان پیش از شروع جراحی باید به صورت کامل تایید شود زیرا وجود عفونت کار را خراب می کند. بیماری های فعال لثه مانند پریودنتیت شدید یکی از عوامل اصلی ایجاد کننده محدودیت های ایمپلنت دندان است. این عفونت ها به استخوان نگهدارنده آسیب می زنند و محیط دهان را برای قرار دادن فلز نامناسب می کنند. ابتدا باید این بیماری های عفونی درمان شوند و پس از بازگشت سلامت کامل دهان می توان برای کاشت اقدام کرد. رعایت بهداشت ضعیف دهان و دندان نیز بعد از جراحی باعث شکست درمان می شود و پزشکان به کسانی که بهداشت را رعایت نمی کنند این روش را پیشنهاد نمی دهند.

مصرف برخی داروها تاثیر مستقیمی بر استخوان سازی و روند ترمیم زخم دارد و جزو محدودیت های ایمپلنت دندان به شمار می آید. داروهای رقیق کننده خون خطر خونریزی را افزایش می دهند و داروهای شیمی درمانی سیستم ایمنی را سرکوب می کنند. مصرف طولانی مدت بیس فسفونات ها که برای درمان پوکی استخوان تجویز می شوند احتمال بروز عارضه نکروز استخوان فک را بالا می برند. بیمار موظف است تمام سوابق دارویی خود را پیش از جراحی به پزشک اطلاع دهد تا خطاهای احتمالی به حداقل برسد.

دوران بارداری یکی از دوره های حساس زندگی زنان است و انجام جراحی های غیرضروری در این دوران توصیه نمی شود. تغییرات هورمونی شدید در بارداری باعث التهاب لثه می شود و مصرف داروهای بی حسی و آنتی بیوتیک ها ممکن است برای جنین خطرناک باشد. به همین دلیل بارداری به عنوان یکی از موانع موقت در لیست محدودیت های ایمپلنت دندان قرار دارد. بانوان باید اجازه دهند دوران بارداری و شیردهی به پایان برسد و سپس با مشورت پزشک متخصص برای این کار اقدام کنند تا هیچ خطری متوجه مادر و کودک نباشد.

همکاری بیمار با دندانپزشک در طول دوره درمان و رعایت دستورالعمل های مراقبتی اهمیت بسیار زیادی دارد. برخی از اختلالات روانی شدید مانند ساییدن شدید دندان ها یا عدم توانایی در درک فرآیند درمان جزو محدودیت های ایمپلنت دندان به حساب می آیند. افرادی که به بیماری دندان قروچه شدید مبتلا هستند فشار زیادی به فک و پایه های جدید وارد می کنند که باعث شکستن یا لق شدن آن ها می شود. در این شرایط ابتدا باید بیماری روحی یا عادت های مخرب با ابزارهایی مانند نایت گارد کنترل شوند.

شناخت دقیق محدودیت های ایمپلنت دندان کلید اصلی رسیدن به لبخندی زیبا و ماندگار است و نباید به راحتی از کنار بیماری های زمینه ای گذشت.

افرادی که با محدودیت های ایمپلنت دندان مواجه هستند نباید امید خود را از دست بدهند زیرا گزینه های درمانی دیگری وجود دارد. پروتزهای متحرک یا دندان مصنوعی و همچنین پل های دندانی از روش های سنتی جایگزین هستند که خطرات کم تری دارند. حتی برای مواردی مانند پوسیدگی های ساده یا نیاز به محافظت از دندان های ضعیف استفاده از روش هایی مانند روکش دندان پیشنهاد می شود که نیازی به جراحی سنگین استخوان ندارند. مشاوره با یک متخصص باتجربه بهترین راه برای انتخاب روش مناسب است تا سلامت دهان و دندان به خطر نیفتد.

💡 نکته طلایی

همیشه قبل از ناامید شدن از کاشت دندان با چند متخصص مختلف مشورت کنید زیرا پیشرفت علم پزشکی راه حل های جدیدی برای مشکلات پیچیده پیدا کرده است.

شناخت محدودیت های ایمپلنت دندان به شما کمک می کند تا با آگاهی بیشتری برای سلامتی دهان و دندان خود قدم بردارید و از بروز عوارض جلوگیری کنید. اگر شرایط ذکر شده را دارید جای نگرانی نیست زیرا روش های درمانی متنوعی برای جایگزینی دندان های از دست رفته وجود دارد. برای دریافت مشاوره تخصصی و بررسی دقیق شرایط خود می توانید به سایت دیبا دنتال مراجعه کنید و از خدمات حرفه ای این مجموعه بهره مند شوید. کارشناسان ما آماده پاسخگویی به سوالات شما و ارائه بهترین راهکارها هستند.